(-_-")""۞●●[G]ФL[₣]_[Z]@●●۞"" ("-_-)

GoLFeRieZ's profile(-_-")""۞●●[G]ФL[₣]_[Z]@...PhotosBlogLists

Tools

Help

weight watchers coupon code

Blog

September 02

Confusion of Life

ปากดี ขี้เหงา เอาแต่ใจ

ทำอะไรไม่ดีสักอย่าง

เบื่อ เซง สับสน

Where is my heart?

Where is my useless life?

Wait for s'one

who

can

change my life

please, bring me out from

the ConfuSion...

Useless boy

Somlert

7:29 PM | Add a comment | Read comments (4) | Permalink | Blog it

May 16

อีกเพียง 1 ปี ความสุขก้จะจบลง

เวลาช่างผ่านไปเรวมากมาย

ม.6 แล้วครับเพื่อนๆ

เพื่อนๆยังจำตอนที่อยู่ ม.4 กันได้หรือไม่

ต่างคนต่างไม่รุ้จัก จับกันอยู่แต่กลุ่มเดิมๆ

บางคนก้เริ่มนั่งใกล้กัน สนิทกันโดยม่ารุ้ตัว

อยู่ในห้องเรียน 4 เหลี่ยมด้วยกัน 40 กว่าคน

วันเวลาผ่านไปห้อง 4 เหลี่ยมนั้น ก้แปรเปลี่ยนเปนบ้านหลังที่สอง

เป็นบ้านที่ไม่มีเตียง ไม่มีทีวี ไม่มีคอม

มีเพียงแต่ความรัก ความห่วงใย รอยยิ้มที่เรามีให้กัน และคอยช่วยเหลือกันเสมอ

ซึ่งความรุ้สึกไม่ต่างไปกับบ้านหลังที่ 1 เลย

มีพ่อแม่ หรือ บางทีก้มีแม่ 2 คน ม่ามีพ่อ 55

พอพวกเราแก่ขึ้นอีกนิด

เราก้มาอยู่ชั้นม.5 โดยไม่รุ้ตัว

แต่ละคนก้เริ่มรุ้นิสัยซึ่งกันและกัน

คนที่เพื่อนไม่ชอบก้ปรับเปลี่ยนให้เปนที่รักของเพื่อนๆ

ในปีนี้ความสัมพันธ์ในบ้านหลังที่ 2

ที่ในบ้านมีเพียงแค่เพื่อนๆ ก้ได้เปลี่ยนไปเปนความสัมพันธ์แบบพี่น้องกัน

รักกัน ห่วงใย ช่วยเหลือ และช่วยกันสู้กับปันหาต่างๆมากขึ้น

คนที่เคยเรียบร้อย ถูกระเบียบก้เริ่มเปลี่ยนไป

หัวคว้าน กางเกงสั้น ไว้ผมยาว โดดเรียน เข้าห้องสาย ปากหาเรื่องมากขึ้น

บ้าๆบอๆ แซวครู เล่นกีฬาในร่ม จับคู่ปันยาอ่อน

เที่ยว แต่งตัว ร้านเกม ใช้เงิน รุ้จักหยิง

บางคนก้มีความรักเข้ามาในชีวิต

มีทั้งสมหวัง ผิดหวัง

คนที่ผิดหวัง เพื่อนๆก้มาช่วยกันปลอบให้หายจากความเจบปวด

คนที่สมหวังเพื่อนๆก้คอยเปนตัวดันให้ทั้งคู่สมหวังกัน

ใครมีความสุขก้มีความสุขด้วยกัน

ใครที่มีความทุกข์ก้ช่วยกันปลอบและแก้ไข

แต่วันเวลาเหล่านัน้ตอนนี้มันได้เปลี่ยนไปแล้ว

เมื่อไหร่นั่นหรือ

เมื่อเราขึ้นมาอยู่ ม.6เตมตัวไง

เอนทรานซ์เปรียบเหมือนกำแพงขวางการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างกัน

บางคนอาจคิดว่าไม่จริง ลองคิดดู

ขณะที่ม.4 ม.5 นั้น เรานัดกันไปเที่ยว ไปออกกำลังกาย ผ่อนคลาย เล่นบ้าๆบอๆในชม.เรียน

แต่ทว่าม.6ต่างคนต่างเครียดกับเรื่องกานเอนทรานซ์

เวลาที่มีให้กับเพื่อนๆก้ได้หายไปกับการอ่านหนังสือ

เล่นอะไรก้ไม่เตมที่เหมือนแต่ก่อน

และเเน่นอนความสนใจเพื่อนของบางคนก้ย่อมลดลงด้วย

ดังนั้น

พวกเราอย่าให้การเอนทรานซ์มาหยุดยั้งความรัก ความรุ้สึกดีๆที่เราเคยมีให้กัน

เวลาของความสุขใกล้หมดลงแล้ว

เมื่อเข้ามหาลัย ไม่สามารถจะเล่นบ้าๆบอๆในห้องได้อีกต่อไป

เพื่อนที่มาใหม่ก้ไม่สามารถจะรุ้ถึงจิตใจที่แท้จริงได้

ไม่ได้มีแต่เพื่อนที่หวังดีเหมือนตอนมัธยม

ไม่มีครูที่คอยมาดูแล ช่วยเหลือเรา

เพื่อนที่จริงใจก้น้อยลง

ไม่อยากให้เวลา

นั้นมาถึง

เลย

ปล.เพื่อนๆถึงแม้จะมีปันหากัน แต่ก่อนจบ เชื่อว่า

ทุกคนคงต้องจับมือ กอดคอกัน และเสียน้ำตาพร้อมกันเปนครั้งสุดท้าย

ก่อนจะแยกย้ายกันไปทั่วทุกมุมของดินแดนประเทศไทย

ที่กว้างใหญ่และยากที่จะได้พบกันอย่างพร้อมหน้าอีก

คิดถึงทุกคนนะ

สู้ๆ

5:31 PM | Add a comment | Read comments (8) | Permalink | Blog it

April 27

I'm so tired

อ่า มาอัพเล่นๆ

ขอบ่นหน่อยนะ บ่นคนเดียวก้ได้

เห้อ ให้ตายเหอะ ยังไม่ทันจาขึ้นม.6เลย ทำไมมานเหนื่อยอารายอย่างนี้ เหนื่อยจนจาตายอยู่แล้ว ตื่นก้เช้า เรียนทั้งวัน กว่าจากลับก้มืด การบ้านก้เยอะโดยเฉพาะวิชาเคมีของมจ. หรือ มิสจันเพน เรื่องมากโคดๆ เลขครูสอนก้ห่วย ไหนจาต้องเตรียมเอนอีก โอยจาบ้าตายกะชีวิต

เรียนก้เหนื่อยแล้วตอนไปเรียนก้ยังต้องนั่งได้แค่รถเมล์กะเดินเอา ยิ่งเหนื่อยไปใหย่ ทำไงได้ก้คนมานจนนิ เดวนี้ก้นั่งรถตู้แล้วเดินต่อเอา เห้อม่าต่างจากรถเมล์เรย ไม่น่าซื้อกางเกงโง่นั่นเลย

ตอนกลางคืนก้นอนดึก ต้องคุยๆๆ อ่านๆๆ ดูบอลๆๆจนสิวยกกองทัพมาบุกตั้งค่ายอยู่บนหน้า แล้วม่าใช่ค่ายเลกๆ กระจายๆ เปนค่ายใหญ่ค่ายเดียวให้ตายเหอะ ปวดชิบ

เห้อรุ้สึกว่าตอนเดกหน้าตาดูดีกว่าตอนโตเยอะเรย เซงๆ เออ....ช่าย วันนี้ก้ลองโกนหนวดเปนครั้งแรกของชีวิต หลังจากไม่กล้าโกนมานาน เพราะเดวหน้าจาอุบาดไปกว่านี้

เห้อที่รร.ก้มีเรื่องมากมาย บางเรื่องก้ดี บางเรื่องก้รับม่าได้ บางเรื่องก้ปันยาอ่อน(อันนี้ตัวเองรึป่าว) เครียดๆ ก้ดียางมีเพื่อนหนิดที่คุยได้ 2-3 คนให้คุย เพื่อนคอนแวนอีก 2-3 คน ก้พอบายจายได้บ้าง

เปิดเทอมวันเสาก้เรียนตั้งแต่ 7.30 ยัน 3-4ทุ่ม ม่ายหวายแร้วววววววววววววววววววชีวิตม.6 อนาถตะเองแท้ ไหนจาเนื่อหาสุดโหดที่รร. การบ้าน งาน Oh....Shit My Love! อุทานนี้คิดเอง -*-

กลับบ้านก้ต้องมาห้ามศึกสายเลือดระหว่างน้องชายและน้องสาว ทะเลาะเรื่องปันยาอ่อนกันได้ทุกวัน โรคจิตแท้

ตอนนี้รุ้สึกแปลกๆ ม่ามีคนห้ายเราดูเเลเหมือนแต่ก่อน อยากดูแลครายสักคน เวลาเหงาๆก้คิดว่าจาทำยางงายให้เค้ามีฟามสุขต่อปาย เค้าจาเปนยางงายบ้าง เค้าบายดีเป่า แต่ตอนนี้เหงาๆก้ได้แต่นั่งเซง...แต่ไม่ลืมคำพ่อสอน ต้องม่ายไปหลงผู้หญิงที่ม่าได้ชอบเราจนตาบอด เพราะเราคือหลานชายคนโต เย่เย่ -*-

เห้อ บ่นพอละ หายเคียดได้บ้าง

bYe ByE

โชคดีนะทุกคน

MiZZzz EverYbODy

8:10 PM | Add a comment | Read comments (9) | Permalink | Blog it

April 11

ก่อนที่จะมาเปนคนดังที่โลกรุ้จัก

วันนี้มีรายมาให้อ่านกันแหละเผื่อจาช่วยห้ายมีกำลังจายก่อนเอน

หรือปลอบใจที่เอนม่าติดหว่า 555

เค...เริ่ม

ชายคนหนึ่งเพิ่งจะมาพูดได้ตอนอายุ 4 ขวบ
ชายคนนั้น...เพิ่งจะมาอ่านหนังสือออกตอนอายุ 8 ขวบ
ชายคนนั้น...เคยถูกไล่ออกจากโรงเรียน
ชายคนนั้น...เคยถูก ปฏิเสธ จากโรงเรียนอาชีวะแห่งซูริค
ชายคนนั้น...เคยถูกอาจารย์ระบุว่า "สมองช้า
ไม่ชอบสังคมและล่องลอยอยู่ในความฝันอันโง่เขลาของตัวเองตลอดเวลา"
ชายคนนั้น...ชื่อ "อัลเบิร์ต ไอสไตน์" บิดาแห่งปรมาณู

ชายคนหนึ่งเคยถูกปฎิเสธจากโรงเรียนเตรียมทหารเวสต์พอยต์
ชายคนนั้น...ลองสมัครใหม่ดูอีกที
ชายคนนั้น...ถูกปฎิเสธอีกครั้ง
ชายคนนั้น...พยายามเป็นครั้งที่สาม
ชายคนนั้น...ได้รับอนุญาตให้เข้าเรียน
ชายคนนั้น...ได้เป็นทหารสมใจ
ชายคนนั้น...เข้าไปอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งที่สองได้สำเร็จ
ชายคนนั้น...ชื่อ "นายพล ดักลาส แมคอาเธอร์"
ผู้พิชิตแปซิฟิคแห่งสงครามโลกครั้งที่สอง

ชายกลุ่มหนึ่งเป็นนักดนตรี
ชายกลุ่มนั้น...เคยถูกปฎิเสธจากผุ้บริหารคนหนึ่งจากบริษัทเดคคาเรคคอร์ต้ง
ชายกลุ่มนั้น...ถูกปฎิเสธด้วยเหตุผลที่ว่า
"เราไม่ชอบเสียงเพลงของพวกเขา
และกลุ่มนักดนตรีที่เล่นกีตาร์กำลังจะหมดสมัยแล้ว"
ชายกลุ่มนั้น...มีนามว่า "เดอะ บีเทิลส์" สี่เต่าทองแห่งตำนาน

ชายคนหนึ่ง...เป็นนักกีฬา
ชายคนนั้น...เล่นบาสเกตบอลให้กับทีมโรงเรียนมัธยม
ชายคนนั้น...เคยถูกคัดออกจากทีมโรงเรียน
ชายคนนั้น...ชื่อ "ไมเคิล จอร์แดน"
หนึ่งในนักกีฬาบาสเกตบอลที่ทำเงินมากที่สุดในโลก

ชายคนหนึ่ง...เป็นนักแต่งเพลงชาวเยอรมัน
ชายคนนั้น...สูญเสียความสามารถในการฟังลงเรื่อยๆ
ชายคนนั้น...หูหนวกสนิทเมื่อมีอายุได้ 46 ปี
ชายคนนั้น...ได้ใช้ช่วงเวลาบั้นปลายชีวิตประพันธ์เพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุด
ชายคนนั้น...ชื่อ "ลุดวิก ฟาน บีโธเฟน" นักประพันธ์เพลงชื่อก้องโลก

ชายคนหนึ่งสอบตกประถม 6
ชายคนนั้น...เคยมีชีวิตที่พ่ายแพ้และล้มเหลวมาตลอด
ชายคนนั้น...ล้วนทำประโยชน์ครั้งใหญ่ๆเมื่อเขากลายเป็นผู้สูงอายุแล้ว
ชายคนนั้น...ได้เป็นนายกรัฐมนตรีอังกฤษเมื่ออายุ 62 ปี
ชายคนนั้น...ชื่อ "วินสตัน เชอร์ชิล" อดีตนายกรัฐมนตรีอังกฤษ

ชายคนหนึ่งเรียนปริญญาตรี
ชายคนนั้น...เคยถูกจัดให้เป็นแค่นักศึกษาระดับกลางเท่านั้น
ชายคนนั้น...เคยสอบได้อันดับที่ 15 จากนักศึกษา 22 คนในวิชาเคมี
ชายคนนั้น...ชื่อ "หลุยส์ ปาสเตอร์"

ชายคนหนึ่งเป็นนักร้อง
ชายคนนั้น...เคยถูกผู้จัดการของ แกรนด์โอเลโอเพรย์ไล่ออก
ชายคนนั้น...เคยโดนดูถูกว่า "แกมันไปไม่ถึงไหนเลย
แกควรกลับไปขับรถบรรทุกมากกว่า"
ชายคนนั้น...ชื่อ "เอลวิส เพรสลีย์"

หญิงคนหนึ่งเป็นนางแบบผู้เปี่ยมไปด้วยความหวัง
หญิงคนนั้น...ทำงานให้กับบริษัทบลูบุ๊คโมเดลลิ่งเอเจนซี่
หญิงคนนั้น...เคยโดนผู้อำนวยการบริษัท
บลูบุ๊คโมเดลลิ่งเอเจนซี่ดูถูกว่า
"เธอควรไปเรียนด้านเลขาฯหรือไม่ก็แต่งงานเสียดีกว่า"
หญิงคนนั้น...ชื่อ นอร์มา จีน เบเกอร์ หรือที่รู้จักกันในนาม "มาริลีนมอนโร" นั่นเอง

ชายคนหนึ่ง หลงใหลวิชาการเงินอย่างมาก
ชายคนนั้น...ยื่นใบสมัครกับมหาวิทยาลัยธุรกิจฮาวาร์ดอันเลื่องชื่อ
ชายคนนั้น...ถูกปฎิเสธในเวลาต่อมา
ชายคนนั้น...ไม่ยอมแพ้ เดินหน้าเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยธุรกิจโคลัมเบีย
ชายคนนั้น...สำเร็จการศึกษา
ชายคนนั้น...ปัจจุบันมีสินทรัพย์รวมกว่า 44,000
ล้านเหรียญสหรัฐจากเงินลงทุนเพียง 100 เหรียญสหรัฐ
ชายคนนั้น...ชื่อ "วอเรน บัฟเฟตต์"
นักลงทุนอัจฉริยะอภิมหาเศรษฐีอันดับสองของโลก

ชายคนหนึ่ง หลงใหลในคอมพิวเตอร์อย่างมาก
ชายคนนั้น...ชอบหมกตัวกับคอมพิวเตอร์เป็นเวลานานๆ
ชายคนนั้น...ถูกเพื่อนมองว่า "สกปรก - บ้าคอมพิวเตอร์"
ชายคนนั้น...เคยเสนอซอฟแวร์ระบบให้กับ แอปเปิ้ล คอมพิวเตอร์
ชายคนนั้น...ถูกปฎิเสธอย่างไม่ใยดี
ชายคนนั้น...ปัจจุบันคือผู้ให้การช่วยเหลือด้านเงินทุนกับ แอปเปิ้ลคอมพิวเตอร์
ชายคนนั้น...เคยถูก ไอบีเอ็ม มองว่า "แค่เด็ก"
ชายคนนั้น...ปัจจุบันเป็นผู้นำบริษัทซอฟแวร์ที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในโลก
ชายคนนั้น...ชื่อ วิลเลี่ยม เฮนรี่ เกตส์ ที่สาม หรือที่รู้จักกันในนาม
"บิลล์ เกตส์" ผู้ก่อตั้งไมโครซอฟต์ มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก
ผู้ถือครองสินทรัพย์กว่า 46,000 ล้านเหรียญ

เชื่อว่าทุกคนเคยแพ้
เชื่อว่าทุกคนเคยล้มเหลว
แต่คนแพ้ไม่ใช่คนที่ล้มเหลว
คนล้มเหลวคือ...คนที่ล้มเลิกต่างหาก

Su sU นะทุกคน

เอนม่าติดก้อาจได้เปนลูกบุนธรรม บิล เกต ก้ได้ ใครจาไปรุ้ 55

ปรามานปลอบใจตะเอง

ByE bYe MiZz eVerYbOdY nA

6:21 PM | Add a comment | Read comments (5) | Permalink | Blog it

March 19

น้องวินได้ถ่ายหนังโรงหว่ะ

อ่ามาอัพๆแร้ว

เหนคนอื่นเข้าอัพกานมากมาย

โอย เดวนี้อากาดร้อนมากมาย ไปสยามเหมือนไปชายทะเล อาบแดด ร้อนชิบป๋ง วันนี้มีสุริยุปราคราพอดีเช้าๆ - สายๆยางร่มๆอยู่เรย กะจาใส่เสื้อแขนยาวหน่อย ก่อนออกจาบ้าน 2 ชม. แดดดันออกอีก เซงมากมาย

เห้อ ครายจาไปรุ้อารายก้เกิดขึ้นได้ ดูน้องเค้าดิ แหม๋ อยู่ ป.5 แบบออกเดะเรียนโคดๆ ดันได้ถ่ายหนังซะงั้น แต่เปนตัวประกอบนะ55

เริ่มจากก่อนสอบไฟนอล 1 วัน น้องเค้ามานเอาจดหมายเวียนของรร.มาให้ บอกว่าสหมงคลฟิล์มเลือกน้องมานเปนตัวประกอบหนัง เค้าก้นึกว่าแบบแสดงเปนหนังรร. ม่ายมีรายมาก ก้ช่างมานปาย แบบแค่ถามว่าแสดงวันไหน เมื่อไหร่แค่นี้

พอเค้าเริ่มนัดมานก้เริ่มแปลก แบบให้ไปรร.ตั้งแต่ 7 โมง - เที่ยงคืน ก้เริ่มคิดปายว่ามานคงม่ายช่ายหนังเลกๆแล้วหล่ะนะ จนตอน 2 ทุ่มได้ไปดูน้องที่รร....เออรร.ที่ว่านี่ อัสสัมบางรักนะ

แบบกองถ่ายเค้าสร้างฉากซ้อนฉากโบสอัสสัมอีกที (อันนี้ถือว่านโยบายอธิการที่ต้องการจะโชว์โบสสำเร็จอย่างงามเรย)

เออ...ลืมบอกฉากที่แสดงที่รร.เกี่ยวกับประมานว่าลูก(ดาราเด็ก ไม่รุ้จัก)ของนางเอก(นก สินจัย)เค้าได้รับเลือกให้แสดงละครรร.ตอนกำเนิดพระเยซู แต่แล้วแม่ก้ม่ายมีเวลาให้ ส่วนพี่สาว(พลอย เฌอมาลย์)ก้ม่ายสนใจ ทำให้เดกคนนั้นเสียใจมาก เปนหนังแนวความรักเกี่ยวกับครอบครัวอ่ะ เรื่อง"รักแห่งสยาม"มั้งนะ กว่าจาเข้าปีหน้าโน่น

น้องเค้ามานได้แสดงเปนเจ้าของโรงแรม เหนแล้วโคดฮาเลย มานต้องนั่งท่าเทพบุตร แต่มานอ้วนเรยนั่งม่ายได้ 55 แอบสมน้ำหน้าในจัย(คุณสมบัติพี่ที่ดี 55)...แต่โหแบบถ่ายโคดนานอ่ะ ฉากนึงนี่ถ่าย 5-6 เทค กว่าจาจบเที่ยงคืนกว่า วันนี้น้องเค้าคงเหนื่อยมาก 10 โมงยางม่าตื่นเลย ปกติเหน8 โมงก้มาแระ มาทำเปนบ่นเค้าว่าวันๆฟังแต่เพลง -*-

เออ...มะวานเจอมิสจิณ มิสจำชื่อเค้าได้ด้วยหว่ะ แต่กว่าจะจำได้นะ มิสบอกว่าหน้าเปลี๊ยนไป๋ หล่อขึ้นแบบจำไม่ได้ โอวววววววววว....ดีจัยโคด55 นานๆมีคนชมที เพราะตอนนั้นยางอ้วนเตี้ยแบบน้องเค้าเลย เตี้ยกว่าน้องเค้าตอนนี้อีก

เห้ย เพิ่งมาคิดได้ มานน้องเรานี่หว่าแล้วทำไมมานได้ไปถ่ายหนังแล้ววะ แล้วพี่มานนี่หล่ะ

มานเกินหน้าเกินตาพี่ไปแล้ว

งี้ต้องจัดการ แสดงหนังเองเอาตัวเองเปนตัวเอกเลย

Mission Impossible IV

ภารกิจฆ่าน้องตัวเอง

ตายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เอาเปนว่าเปสนี้นี้ก้จบลงอย่างสวยงาม -*-

เจอกันพาดหัวหนังสือพิมพ์

บ๋ายบาย

ร้ากทุกคน ยกเว้นน้องตะเอง พูดเล่นๆ 55

MiZz EveRybOdY

10:21 AM | Add a comment | Read comments (5) | Permalink | Blog it

March 03

ภาวะปล่อยวางism

hello everybody

welcome to my world -*-

อ่าสวัสดีนะทุกคน เห้อเหนคนอื่นอัพเเต่เราม่ายอัพมานก้ขัดต่อสังคมงายม่ารุ้ แต่เรื่องห้องก้อัพปายแร้ว อัพไรดีหว่าคราวนี้.............อ่าๆ...............รุ้เเระ

วันนี้จะมาแนะนำความรุ้ให้ฟังหลังจากที่เพื่อนๆบอกว่าเค้ามีอาการเพ้อเล็กๆ ซึ่งไม่จริงเลย โอเค...มาเริ่มเรย...วันนี้จะมาแนะนำเพื่อนๆเรื่องภาวะของโรคชนิดหนึ่ง เพื่อนๆอย่าเพิ่งคิดไปในแง่ลบนะ เพราะโรคนี้เปนโรคที่ช่วยพัฒนาตัวของคนที่ติดเชื้อ นั่นคือ "ภาวะปล่อยวางism"

เพื่อนๆหลายคนคงคิดว่าม่ายเคยรุ้จักชื่อนี้มาก่อน ซึ่งนั่นถูกต้องแล้วเพราะโรคนี้ค้นพบโดย(พระบรมวงศ์เธอ ศาสตราจารย์ นายแพทย์)สมเลิศ [ชื่อในวงเล็บเปนยศในอนาคต-*-]

เพื่อนๆเคยประสบปันหาเหล่านี้หรือไม่ หวังอารายแล้ว พยายามกับมันไปเท่าไรแล้ว ยางงายมานก้ไม่สำเร็จ หวังในสิ่งที่เกินความสามารถของตนเอง ความทุกข์และปันหาต่างรุมเร้าเข้ามาในชีวิต คิดมาก คิดฟุ้งซ่าน ไม่เหนค่าของตัวเอง ยึดติดกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง และอื่นๆ

ทางเราขอแนะนำเชื้อโรคตัวใหม่นี้ โดยคุนสามารถหาเชื้อโรคได้จากคนที่เปนโรคเหล่านี้อยู่แล้ว โดยการพูดคุยกับเขาและสอบถามถึงสาเหตุการติดโรค คุนก้จะได้โรคนี้มาในระยะเบื้องต้น

ลักษณะของโรคเปนดังนี้

1.พยายามตัดใจจากสิ่งที่หวังและเปนไปไม่ได้(แต่ทำได้รึป่าวอีกเรื่องนึง...)

2.รุ้จักเจียมเนื้อเจียมตัว ไม่หวังสูง

3.รุ้ทันโลกธรรม คือ มนุดต้องเจอทั้งสุขและทุกข์ปนกันไป(คือที่จำได้เพราะตอบในข้อสอบภาษาไทยผิดไง)

4.รักตัวเองมากขึ้นกว่าเดิมอีกนิสหน่อย(แต่ไม่ใช่เหนแก่ตัวนะ เเค่เหนค่าของตัวเอง)

5.ซึม เศร้า เหงา และหงอยเมื่ออยู่คนเดียว

6.สนใจปันหาหรือสิ่งต่างๆที่จะเกิดกับตัวเองน้อยลง

7.ชอบฟังเพลง"ปล่อยวาง"ของPlay Ground (55+ อันนี้ไม่เก่วๆ)

เอาเปนว่าเพื่อนๆคงรุ้จักโรคนี้กันแล้ว เหนมั้ยครับว่าโรคนี้มีประโยชน์มากเพียงใด มันสามารถช่วยคุนให้สบายใจ และผ่อนคลายจากสิ่งต่างๆที่คุนกำลังเสียใจหรือท้อแท้ใจในการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ที่สำคันช่วยให้หายเครียดจากความร้าก หรือการสอบได้ด้วย โดยเฉพาะเอนทรานซ์ -*-

คำเตือน!!!!!!! หากเพื่อนๆพยายามทำเปนติดเชื้อนี้หรือไม่ได้ติดเชื้อนี้จริง โดยที่ไม่ได้รับเชื้อมาจริง มันจะทำให้อวัยวะภายในชิ้นหนึ่งของเพื่อนๆได้รับอันตรายและความเจบปวดอย่างไม่เคยได้รับมาก่อน และเปนอันตรายต่อชีวิต อวัยวะชิ้นนั้นคือ "หัวใจ"ของเพื่อนๆนั่นเอง

สุดท้ายคือ หลักการของโรคนี้ว่าโรคนี้มีหลักการอย่างไร...หลักมีอยู่ว่า...

"""อย่าหวังสิ่งในสิ่งใดสูงมากเกินไป"""

"""เพราะยิ่งขึ้นไปสูงเท่าไร เมื่อตกลงมามานจายิ่งเจบมาขึ้นเท่านั้น"""

หลักการนี้ค้นพบโดนเพื่อนของเราเอง นั่นคือ บดิน กะ โบท

โอเค เอาเปนว่าสเปสนี้ไม่ได้เพ้ออย่างที่หลายคนบอกว่าตอนนี้กำลังเปนอยู่แล้วนะ เพราะนี่คือความรุ้จากการค้นพบโดนบังเอิญ อิอิ

ByE ByE

I hOpe EveRybOdy alway HapPy aNd goodLucK Na.

Mizzzzz...everybody so much.

BuT wHo iS EvErYboDy-*-

4:52 PM | Add a comment | Read comments (10) | Permalink | Blog it

February 06

ม.5/1 ปีที่ผ่านไป

อ่า สวัสดีทุกคน

สมเลิดก้ได้กลับมาอัพสเปสใหม่อีกทีละนะ

หลังจากทีหายไปนานประมานชาติเศษ

โอ ไม่น่าเชื่อว่าตะเองจะต้องขึ้นม.6แล้ว เหมือนว่าตัวเองยังเพิ่งขึ้นม.ปลายเอง ทำไมเวลาที่เราได้อยู่กะเพื่อนๆ เวลาที่เรามีความสุขถึงได้เหมือนกับว่าผ่านไปเรวอย่างนี้นะ อยากอยู่กะเพื่อนๆอย่างนี้ต่อไปจางเรย

จาขึ้นม.6แล้ว อีก ปีกว่าก้ต้องแยกกานละ รักกานให้มากๆหน่อย พวกที่โดนคว่ำบาตร ชนกลุ่มน้อยที่เพื่อนๆม่ายชอบนิสัยก้ปรับตัวเข้ากับเพื่อนส่วนใหญ่หน่อยนะ เพื่อนๆที่อยู่ชนกลุ่มมากก้เเสดงว่านิสัยโดยรวมเปนที่ยอมรับก้ห้ายอภัยกานนะ มีอารายก้ช่วยๆกาน อย่าเหนแก่ตัว ห้องเราจะได้มีฟามสุข มีกานอยู่แค่ 45 คนเองน้า

"เรามีกันแค่นี้แต่รักกันที่สุดเรยรุ้มั้ย"

เออ...เรื่องฟุตบอลอ่านะ มันคงเปนอาถันสำหรับห้อง 1 ละมั้ง แหม่ ขนาดนำ2-0 ยังจะมาแพ้ 3-2 ได้ ไอนี่เราก้คงต้องยอมรับอ่านะ 555+ ไม่เปนไร ยังมีอีกเกม คราวนี้ชนะฉลุยถึงแชมป์เเน่ [คงมีเค้าคิดอยู่คนเดียวมั้งเนี่ย -*-]

อย่าลืมนัดนะทุกวันพฤหัสเจอกานสนามบาส เราจามาเล่นบอลกานทุกเยน นานๆเล่นทีแล้วโคดมันส์เรย เล่นทีเข่าบวม หนังถลอก เขียว ช้ำ เลือดออกกานทุกคน 55+ เล่นทีหยุดไปเปนเดือนชัวเรยมั้งเนี่ย

แนะนำวงใหม่ประจำห้องนะ แจ้งเกิดแบบไม่ได้เกิดอีกแน่นอน 55+ วงนี้มีสมาชิกอยู่ 6 คน นักร้องนำ สมเลิดนี่เอง 55+

มือเบส นายบอทตูดเหล็ก

มือกีต้า นายโคหมาโง่ เรียกสั้นๆ นายโค...ม่ายพูดดีก่า

มือกลองเต่าหื่น

วันที่เต่าไม่มาเบสที่โดนแฟนทิ้งใหม่ๆจามาเล่นแทนนะ 55+

มือระบำ นพ.พตอ.โอ้แม่เจ้าสุเมดเตี้ยหมาตืด...สุเมรุนี่เอง

และที่ขาดไม่ได้ผู้จัดการวง โบตไม่ผอม 55+

วงนี้อนาคตไกลแน่นอน ฟันธง!!!

ปีนี้ก้ขอขอบคุนทุกคนที่คอยช่วยเหลือเค้ามาตลอดนะ

โดยเฉพาะเริ่มจาก

อิท นี่ช่วยทุกเรื่องตั้งแต่ตื่นนอนยันเข้านอน เปนพ่อเรยแหละ ไปนึกละกานว่าพ่อทำไรบ้าง อิอิ

รุ่ง ช่วยเหมือนกานทุกเรื่องที่เปนเรื่องเรียน และก้เปนห่วงตลอดด้วย

แมก นี่ช่วยด่าช่วยเตือนให้ตั้งใจเรียนตลอด 55+

โบท เอี่ยม แซด โค เพื่อนที่ไปไหนไปด้วยกาน มีรายคุยกานได้ มีปันหาปึกษาได้ทุกเรื่อง

บดิน อยู่กุ่มเดียวกานเกือบทุกงาน ช่วยให้เค้ารอดตายจากการข้ามถนนมา 3 ครั้งละ และก้ช่วยอีกหลายเรื่อง

โย่ง นี่ก้อยู่กลุ่มเดียวกานตลอด

บ๊ะ เค้าม่าเคยลืมหน้าปกที่ปริ้นแจกเพื่อนทั้งห้องโดยไม่เกบตังเลย

สุเมด ออฟ เต้ เหม๋ นี่ช่วยคลายเคียดอย่างดีเลย 55+

จ๋อ นี่ไม่เคยลืมเลย ช่วยเค้าเวลามิสลัดดาด่าโดยไม่กลัวว่าตัวเองจะโดนด่าเลย

เกด นี่ก้คอยเปนห่วง คอยให้กำลังใจในทุกๆเรื่อง

เพื่อนคนอื่นๆก้ขอขอบคุนด้วยเช่นกานนะ เพราะก้ช่วยๆกานมาตลอด

ขอบคุนพี่ๆ เพื่อนๆรร.อื่นด้วยนะที่คอยช่วยเค้ามาตลอดด้วย

จิ นี่โทไปปึกษาปันหาประจำบ่อยมากมายจนเค้ายังรำคานเองเลย

พี่เต้ นี่ก้คอยช่วยทุกเรื่อง เหมือนอิทเรย

คนอื่นๆด้วยน้า ขอบคุนมาก

คิดถึงม.ประจวบแน่เลยถ้าจบ ม.5ไป หาครูอย่างงี้ยากนะเนี่ยเรียนทีไรไม่เคยเคียดสักชม. ขนาดสอบยังสบายกว่าเรียนชม.สังคมหรือกพอ.เลย เนอๆ

เออ...เรื่องประทานนักเรียนเอาไงดีหว่า คิดม่าออกสักที ลงหรือไม่ลงดีน้า ขนาดตอนนี้ยังเอาตัวเองม่ารอดเล้ย

ตอนนี้ก้เปนรายม่ารุ้คิดม่าออกซะทีปันหาตอนนี้ ยิ่งคิดยิ่งกลุ้ม เดวนี้เลยกลายเปนคนบ้าอย่างนี้ไง 555+ วาเลนไท กายังเดียวดาย ผ่านไปเหมือนเคย...

อัพเยอะเกินไปละ บะบายไปก่อนละกาน 55+ คิดถึงทุกคนที่อ่านเปสนี้เลยนะ อิอิ

6:19 PM | Add a comment | Read comments (21) | Permalink | Blog it

View more entries

สเปสเพื่อนๆคร้าบ


The Web Site of Knowledge -*-

@๑@ Irin @๑@

@o@ Rung @o@

@_@ Mag @_@

@j@ Yong @j@

@.@ NanTriam @.@

@๑@ Icz @๑@

@u@ Honey @u@

@o@ BoCovent @o@

@_@ NanCovent @_@

@u@ Ji @u@

Blog list

Profile

GoLFeRieZ de CeSaR

Archives